sevgi: kainatın kalp atışı.
sevgi: bir var bir yok olanın bir an’lığına çaktığı şimşeğin ışığına hayran olmak, hayret etmek, hatırını zamansız ve mekansız bilmek… kıymetine teslim olmak, o şahitliğe şükretmek… sonsuz bir an-ı şimdide.
sevdim sandığımızı sahiplenmek için, kendimize benzetmek için ya da hizmet ettirmek için.. onunla bir iş görmek için ya da varlığıyla bir şey olmak, bir yokluğu yamamak için seviyor olabiliriz.
bunlar da deneyimin parçaları. ışığın kırıldığı renklerden bazıları.
bunlar da kendinden öte(de)lik, kendini bilmeyi arayış, kendinden “ona”; sonra ondan kendine yol arayış süreçleri ve çabaları.
sevmek, aslına dönmeyi deniyor her bunu iddia edişimizde, bir kez daha yeniliyoruz arayışımızı ve anlayışımızı.
sevmenin tadı, her seferinde başka. her seferinde de ne tam kendisi ne de ondan gayrı.
—
sevgi: kainatın kalp atışı. varlığın kendine bir başka dönüşü her seferinde.
özkeşif 